Powierzchnia Gminy Bielsk wynosi 125,53 km2, tj. 12 553 ha, z czego 10 320 ha zajmują użytki rolne, a 2 233 ha to drogi, lasy i pozostałe grunty. Teren gminy Bielsk zamieszkuje około 9 000 osób, a gęstość zaludnienia wynosi około 71 osób na 1 km2. Gmina Bielsk położona jest na terenie Wysoczyzny Płońskiej – wysokość terenu wynosi około 300 m.n.p.m. Ukształtowanie terenu jest typowe dla terenu równinnego, a teren Gminy charakteryzuje niski stopień zalesienia.

Roczna temperatura powietrza wynosi 6 - 7° C. Najwyższe średnie temperatury miesięczne notowane w lipcu wynoszą ok. 19° C, najniższe średnie w miesiącu lutym ok. -3° C.

Gmina Bielsk położona jest w zachodniej części województwa mazowieckiego i terytorialnie przynależy do powiatu płockiego. Do końca 1998 roku wchodziła w skład województwa płockiego.

Położenie

Gmina graniczy z gminami: Stara Biała, Gozdowo, Zawidz, Drobin, Staroźreby oraz Radzanowo. Położona jest w odległości około 18 km od siedziby powiatu miasta Płocka i około 110 km od siedziby województwa - Warszawy. Przez teren Gminy przebiega droga krajowa Kutno – Ostrów Mazowiecka.

Położenie

Gmina Bielsk jest gminą rolniczą. Herbem Gminy Bielsk jest głowa Św. Jana Chrzciciela na misie na czerwonym tle.

Gmina Bielsk jest gminą zdecydowanie rolniczą o bardzo małym nasyceniu kompleksów leśnych (około 0,5% powierzchni Gminy stanowią lasy). Na istniejących obszarach leśnych przeważają siedliska ubogie. Dominującymi gatunkami drzew liściastych są: brzoza, olcha. Wśród drzew iglastych dominują: świerk, sosna. Lasy na terenie Gminy zajmują ok. 500 ha. Największe kompleksy leśne występują w zachodniej i wschodniej części Gminy. Po południowej stronie Bielska znajdują się tereny podmokłe (pobagienne) zajmujące powierzchnię około 130 ha. Na terenie Gminy Bielsk znajduje się szereg obiektów o wartościach architektonicznych, historycznych oraz kulturowych objętych ochroną konserwatorską i znajdujących się rejestrze zabytków nieruchomych. Najważniejszymi z nich są: Kościół parafialny p.w. Św. Jana Chrzciciela w Bielsku wybudowany w 1911 roku w stylu neogotyckim; Cmentarz rzymsko – katolicki z XVIII wieku; Cmentarz wyznania mojżeszowego z I połowy XIX wieku; Murowany kościół parafialny p.w. Św. Stanisława bpa z 1884 roku w Ciachcinie; Pałac murowany z połowy XVIII wieku oraz park z XVIII – XIX wieku w Goślicach;

Gmina Bielsk położona jest w północno – zachodniej części województwa mazowieckiego i terytorialnie przynależy do powiatu płockiego ziemskiego. Gmina podzielona jest na 43 miejscowości składające się na 38 sołectw.

Wykaz miejscowości na terenie gminy Bielsk:

Bielsk, Bolechowice, Cekanowo, Ciachcin, Ciachcin Nowy, Dębsk, Drwały, Dziedzice, Gilino, Giżyno, Goślice, Jaroszewo Biskupie, Jaroszewo Wieś, Jączewo, Józinek, Kędzierzyn, Kleniewo, Kłobie, Konary, Kuchary Jeżewo, Leszczyn Księży, Leszczyn Szlachecki, Lubiejewo, Machcinko, Machcino, Niszczyce, Niszczyce Pieńki, Pęszyno, Rudowo, Sękowo, Smolino, Strusino, Szewce, Śmiłowo, Tchórz, Tłubice, Ułtowo, Umienino, Umienino Łubki, Zagroba, Zakrzewo, Zągoty, Żukowo. Miejscowości: Umienino, Umienino Łubki, Pęszyno oraz Strusino tworzą sołectwo Umienino, miejscowości Machcino i Machcinko – sołectwo Machcino, miejscowości Ciachcin i Ciachcin Nowy – sołectwo Ciachcin.

Pierwsze wzmianki o Bielsku pochodzą z X wieku.

Do końca XVI wieku Bielsk znany był pod nazwą Bielsko oraz Belszko. Historia Bielska bardzo ściśle wiązała się z działalnością zakonu benedyktynów z Mogilna. Bielsk znalazł się w dobrach klasztornych już w XI wieku wraz z targiem, karczmami i opłatą targową. Opactwo zachowało patronat nad kościołem aż do XIX wieku.

W 1322 roku utworzona została w Bielsku prepozytura zakonna. A na prepozyta zatwierdzono brata Jana (benedyktyna). W 1373 roku książe Siemowit III sprzedał szlachcicowi Andrzejowi z Bielska wójtostwo w Bielsku za 140 kóp groszy praskich z 4 włókami wolnymi miary chełmińskiej, siedliskami i ogrodami, wolną łaźnią miejską, wiatrakami, trzecim denarem z win sądowych, trzecią jatkę rzeźniczą, kramem szewców, piekarzy, trzecim denarem od balwierzy, prosołów i rzemieślników oraz prawo wyrobu i wyszynku trunków, zobowiązując go do jednoczesnej osobistej służby wojennej i dostarczania jednego tucznika.

Książe Siemowit III polecił również szlachcicowi Andrzejowi lokację miasta Bielska, nadając mu prawo chełmińskie, jakie posiadał wówczas sam Płock. Przywilej ten został potwierdzony w 1424 roku przez księcia płockiego Ziemowita oraz w roku 1441 przez księcia Włodzisława I. Pod koniec XIV Bielsk stał się ośrodkiem powiatu sądowego ziemi płockiej. Miasto w Bielsku zostało założone jednak dopiero w 1441 roku. Miasto miało około 400 ha ról, z czego około 100 ha stanowiło wójtostwo. Bielsk, często niszczony przez pożary, w roku 1498 zamieszkany był przez 14 kupców. W II połowie XVI wieku Bielsk wchodził w skład terytorium starostwa płockiego i liczył wtedy ponad 700 mieszkańców, w tym około 60 rzemieślników.

         bip   powiat plocki   zgrp   pup

         elektronicznaskrzynkapodawcza   narodowesr   wku   mapa aktywnosci 1

         woj   dump   baner krus   projekt4

         km   pks plock   pl logo CEIDG   mikroporady

                                                                pit    baner2 szybki PIT